Welstandscommisies, ego en kleur

De veel gehoorde kreet welstand is willekeur is helaas maar al te waar. Willekeur in die zin dat er nog geen landelijk draaiboek is met regels van waaruit de commissie een voorstel dient te beoordelen. Sommige regioís zijn wel bezig de procedure meer vorm te geven en een draaiboek te ontwikkelen. Prima, alleen valt of staat dit met degenen die dit draaiboek hanteren. In de welstandscommissies zitten merendeels architecten. Hier kom ik later in mijn verhaal nog op terug. Daarnaast komen we stedenbouwkundigen tegen. Andere beroepsgroepen zijn te verwaarlozen. Op zich zou je zeggen dat deze club capabel zou moeten zijn voor hun taak. Soms is dit ook inderdaad het geval.

Culemborg is in mijn optiek zo'n voorbeeld. Ik heb veel kleurenplannen gemaakt voor dit stadje en legde deze in samenspraak met de woningbouwvereniging altijd voor aan welstand. Deze mensen zijn zeer begaan met hun stad. Zijn bereid te luisteren naar je argumenten en gaan met wederzijds respect de discussie met je aan. Soms wel pittige discussies, maar dat mag. Ze waren ook bereid naar de woningbouwvereniging te komen omdat we 28 kleurenplannen moesten bespreken en de ruimte waarin de plannen opgesteld waren een beter overzicht gaven. Zo hoort het. Helaas, helaas is het vaak anders.

Enkele jaren geleden diende ik in naam van de opdrachtgever een plan in bij welstand ...... De naam van de stad laat ik even achterwegen. Drie keer hebben we hetzelfde plan ingediend. Twee keer werd het afgewezen. Alles hadden ik aangeleverd, geretoucheerde foto's, staalkaarten van de kleuren en materialen. Een schriftelijke en mondelinge beargumentatie van het plan. Bij de toelichting aan welstand werd mij gevraagd of ik architect was. Nee meneer ik ben kleurspecialist voor de bouw. Plan afgewezen! De derde keer heeft de opdrachtgever het laten digitaliseren door de architect waarmee ik samenwerkte. Veel overwerk en onnodig geld verspillen. De kleuren klopten voor geen meter meer, maar als u dit verhaal leest zal 99 % van u de uitslag al weten. Ja hoor goedgekeurd!

De daarop volgende jaren hebben we gezien de ervaring van het vorige jaar de ontwerpen eerst laten uittekenen door een architect alvorens ze in te dienen en natuurlijk met het te verwachten resultaat.

Dit jaar was ik het zat! Spuugzat! Ik zal nu niet verwoorden wat ze allemaal heb toegedicht, maar dat kunt u ongetwijfeld wel raden. Dus mijn geretoucheerde foto's aangeleverd en een gesprek aangevraagd voor de toelichting. We hadden de 'eer' om voor de grote commissie te verschijnen. Op zich uitzonderlijk daar voor dit soort toelichtingen bij welstand ......... normaliter een kleine commissie in het leven is geroepen. Het uiteindelijk resultaat was dat we fiat kregen en ik mijn indruk over deze commissie moest bijstellen. Het merendeel zijn mensen die hun best doen om er over te waken dat Nederland niet helemaal visueel vervuilt. Maar een klein deel hoort a-b-s-o-l-u-u-t niet in die commissie thuis. Van hier tot Tokio is echt te klein om een dergelijk ego te vullen. En als dat nog ergens op gebaseerd was à la. Doch enkele maanden later ontmoette ik zijn collega uit welstand. We waren beide gevraagd om te jureren voor het onderdeel kleur bij een wedstrijd. Ik nam dus mijn kans waar om eens te informeren naar de specifieke kleurenkennis van de commissie. Niet dus.

Nog een voorbeeld. Een forumdiscussie over kleur met architecten. Ze was nog vrij jong. Ik schat haar midden dertig. Zij zei letterlijk: 'Ik weet niets van kleur.' Even later ging het over kleurbeoordeling door welstand waar dus voornamelijk architecten zitting in hebben. Er werd haar de vraag gesteld hoe dat nu zit met het beoordelen van kleur. Wat kreeg de vragensteller als antwoord? 'Op basis van mijn kennis van architectuur acht ik mezelf ook competent om over kleur te oordelen'. Hallo, waar hebben we het hier over! Hoe kun je jezelf competent achten van iets waar je drie zinnen eerder zegt niets van te weten? Kijk dat is nou EGO!

Marijke van Loon, kleurspecialist

Eisma's Schildersblad, nr. 12, 25 oktober 2001

LID N.V.V.K.
 
© Van loon kleuradvies      > disclaimer