Specialisten en samenwerken een bewustwordingsproces
In het bouwbulletin van Sikkens februari 2002 bladzijde 33 staat onder het kopje: 'Toen en nu:' Voor het buitenwerk volstonden de noemers groen, créme wit en bruin.
Meer was er meestal niet. Als de keuze gemaakt was, dan bepaalde de schilder welk groen en dat deed hij tot ieders tevredenheid, want niemand was zich bewust van de andere mogelijkheden. Tot zover dit citaat.
Als men dit analyseert komt men vanzelf tot de conclusie dat er
Ten eerste: weinig kleuren waren die voor het exterieur werden toegepast. Men had de keus tussen créme en bruin en créme en groen. Welke kleur bruin of groen het werd liet men aan de deskundige over, in dit geval de schilder.
Ten tweede: kunnen we hier ook concluderen dat niemand zich bewust was van andere mogelijkheden.
Interessant is het nu om nu een vergelijking te maken tussen vroeger en nu.
Kleur!
Tegenwoordig vraagt men- naast créme met groen- minstens zo vaak naar créme met bordeaux. De voorkeur keuze van de gemiddelde burger is dus met honderd procent gestegen. De woningbezitter, in de ruimste zin, kan zijn of haar onroerend goed opschilderen naar eigen palet. De termen eigen inzicht of eigen smaak worden hier met opzet niet gebruikt.
Kleurkeuze
Vroeger was de schilder allround bekwaam vakman. Hij wist alles van verf, ondergronden, applicatiemethoden, en kleur. Tegenwoordig is alles gespecialiseerd. Corrosiepreventie, ontwikkelingen in applicatie wijze, glas en beglazingstechnieken, verfchemie, materiaalcon-servering, schildertechnieken en nog een hele waslijst. Echter DE KLEUR is niet gespecialiseerd. Sinds de dagen van créme met groen en créme met bruin zijn de mogelijkheden schier eindeloos. Specialisatie in opleiding laat vooralsnog op zich wachten.
Bewuste kleurkeuze
Bewust is volgens het woordenboek: 'wetend, besef hebbend.'
Onbewust daar in tegen wordt omschreven als: 'niet wetend, onwillekeurig.'
Bekwaam staat voor: 'in staat tot, kundig.'
Alvorens wij tot een bewuste kleurkeuze kunnen komen, dienen wij kennis te hebben van kleursystemen, kleurwerking, kleurpsychologie, architectuur, stijlen en toe te passen materialen. Verder moeten wij in staat zijn deze kundigheid uit te voeren. Met ander woorden. Ruimtelijk inzicht en visueel voorstellingsvermogen zijn noodzakelijke bekwaamheden om deze kennis toe te kunnen passen.
De schilder
Vroeger werd er met créme en bruin of groen een plan bedacht en met de klant doorgesproken. Communicatie een op een. Heden ten dagen heb je te maken met: de opdrachtgever, de uitvoerder, welstand en bewoners. Communicatie is een niet te onderschatten medium om een plan tot uitvoer te laten komen.
Conclusie
De schilder, uitzonderingen daargelaten, is geen kleurspecialist. Net zo min als een kleurspecialist de kennis en kunde van de schilder heeft.
Ondergetekende pleit voor een opleiding tot kleurspecialist. Momenteel is het meer en deel van kleurbepalend Nederland zich (nog) niet bewust van de toegevoegde waarde van bovengenoemd specialisme. Indien dit bewustwordingsproces doorbreekt zullen er honderden vakmensen nodig zijn.
Marijke van Loon, kleurspecialist
Eisma's Schildersblad, nr. 24, 4 april 2002